Article

เคล็ดลับ วิธีหาความรู้ทุกเส้นทางนายตัวเองแบบครอบจักรวาล

By  | 

เมื่อคนส่วนใหญ่ตัดสินใจอยากจะเป็นนายตัวเอง พวกเขาจะคิดแต่คำถามว่าจะเอาสินค้าอะไรมาขายเพื่อทำเงิน นั่นคือไม่ยอมเริ่มต้นจากเส้นทางแบบถูกต้อง การข้ามไปขายสินค้าโดยไม่เริ่มต้นจากการหาลูกค้าก็ไม่ต่างอะไรจากคนที่ขับจักรยานเก่งแล้วกระโดดไปแข่งรถยนต์ฟอร์มูล่าวันโดยมีเป้าหมายคือชนะเลิศ…!!! มันต้องพึ่งพาสิ่งที่ยิ่งกว่าโชค ผมอยากให้คุณดูกรณีศึกษาจากพี่พีช ผู้มีรายได้จากการเปิดร้านเสื้อผ้า 6 หลักต่อเดือนว่าเธอเริ่มต้นหาสินค้าและลูกค้ายังไง…???

พี่พีชเป็นมนุษย์เงินเดือนที่มองเห็นอนาคตโดยไม่ต้องใช้ญาณ เธอรับรู้ด้วยสัญชาตญาณว่าวันหนึ่งเธอจะไม่สามารถทำงานประจำได้อีกต่อไป ไม่ใช่เพราะมีเทวดาประจำตัวมากระซิบยามค่ำคืน แต่เป็นเพราะผลประกอบการของบริษัทขาดทุนติดต่อกันหลายเดือน เธอเลิกหลับหูหลับตาแล้วภาวนาให้กิจการนายจ้างดีขึ้นแบบไร้เหตุผล แต่ลืมตาหันมาสร้างอาชีพเสริมในยามที่ชีวิตยังมีเงินเดือน ถึงเวลาสร้างเส้นทางนายตัวเอง

ความรู้ทางธุรกิจของเธอคือศูนย์ และด้วยความที่ไม่มีความรู้อะไรเลย เธอจึงเริ่มต้นค้นหาสิ่งที่จะสามารถแปรเปลี่ยนเป็นรายได้ เธอพยายามจะทำร้านกาแฟให้เป็นธุรกิจทำเงิน แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำเพราะคิดไม่ออกว่าทำไมจะต้องทำธุรกิจที่มีคู่แข่งทุกระยะ 2 เสาไฟฟ้า พี่พีชสำรวจความฝันในวัยเด็ก ปรากฏว่าเธออยากเป็นเจ้าของร้านเสื้อผ้าเล็กๆซักครั้งในชีวิต และมันดูเป็นไอเดียที่เข้าท่า เอาหละ ถึงเวลาลงมือเรียนรู้แล้ว แทนที่พี่พีชจะลงเงินเช่าสถานที่และซื้อสินค้ามาขายทันทีพร้อมวัดดวง เธอกลับเล่นในมุมกลับคือหาช่องว่างของตลาดและหาลูกค้าก่อนที่จะกระโดดลงไปเป็นนายตัวเองจริงๆ และสิ่งที่พึ่งพาได้ทุกเรื่องบนโลกใบนี้คือกูเกิ้ล

เธอเริ่มจากค้นหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตว่าแหล่งสินค้านั้นสามารถหาซื้อได้ที่ไหน ไอเดียลงพื้นที่เพื่อรวบรวมข้อมูลตามที่โลกออนไลน์ได้แนะนำ แต่วิธีการทดลองตลาดของพี่พีชนั้นไม่ธรรมดา เพราะเธอตัดสินใจถามเจ้าของร้านเสื้อผ้าทุกร้านที่เธอเดินผ่านแบบตรงๆว่า “หนูอยากเปิดร้านขายเสื้อผ้า แต่หนูไม่มีความรู้อะไรเลยค่ะ พี่พอจะแนะนำหนูได้มั้ยค่ะ…???” เล่นง่าย แต่ที่ไม่น่าเชื่อคือการถามแบบตรงไปตรงมาก่อให้เกิดโอกาสทางธุรกิจของจริง มีเจ้าของร้านมากมายหลายคนช่วยชี้ทางสว่างให้กับเธอตั้งแต่วิธีการดูลูกค้ายันแหล่งผลิตสินค้าราคาส่ง…!!!

Untitled-21

สิ่งที่เหนือว่าการหาทำเลหรือกำหนดราคาขาย คือโจทย์โลที่เจ้าของธุรกิจตัวจริงมอบให้ “ทำไมลูกค้าต้องจ่ายเงินเพื่อซื้อสินค้า ในเมื่อมีเจ้าของร้านเสื้อผ้ามากมายที่พยายามจะทำทุกอย่างเพื่อดึงเงินของลูกค้าเข้ากระเป๋าของตัวเอง…???” และ “ถ้าสินค้าที่หนูมี ร้านอื่นเจ้าอื่นเขาก็มี แล้วหนูจะอยู่รอดได้ยังไง…???” แค่สองคำถามนี้ก็เล่นเอาความหวังดับวูบ นี่เป็นคำถามที่นายตัวเองทุกคนจะต้องหาคำตอบ พี่พีชจะนั่งปิดประตูขังตัวเองในห้องนอนแล้วล้มเลิกความคิดไปก็ได้ แต่เธอเลือกที่จะค้นหาความจริงด้วยการปิดอินเตอร์เน็ตและออกไปวิจัยตลาดอีกครั้งด้วยโจทย์ใหม่ว่า “ร้านเสื้อผ้าที่ประสบความสำเร็จเขาขายอะไร…???“ การค้นหาสาเหตุที่จะพิพากษาเส้นทางนายตัวเองว่ารอดหรือไม่คืองานที่ใช้เวลามากที่สุด

ความสับสนงุนงงจากการแสวงหาข้อมูลเยอะเกินไปทำให้ความมั่นใจเริ่มหดหาย ยิ่งค้นหายิ่งหมดหนทาง ความทุกข์จากการมองไม่เห็นแสงสว่างบีบคั้นให้สิ้นหวัง บางทีการไม่พยายามเป็นนายตัวเองเลยอาจจะทำให้เธอมีความสุขมากกว่า เทียนย่อมสว่างที่สุดตอนกำลังจะดับ ทันใดนั้นพี่พีชเกิดไอเดียที่เข้าท่า แทนที่จะหาความคิดเข้ามาในสมองจนรกรุงรัง เธอควรหาลูกค้าก่อนหาสินค้าน่าจะเวิร์คกว่า เธอเลยเดินไปหาทำเลที่อยากจะเปิดร้านขายเสื้อผ้า และทำการวิจัยตลาดอีกครั้งด้วยการถามแม่ค้าพ่อค้าในระแวกเดียวกันนั้นว่า “หนูอยากเปิดร้านขายเสื้อผ้า แต่หนูไม่มีความรู้อะไรเลยค่ะ พี่พอจะแนะนำหนูได้มั้ยค่ะ…???“

ข้อมูลที่ได้กลับมานั้นล้ำค่า เพราะเธอรู้ตั้งแต่ปริมาณคนเดินในแต่ละวัน ช่วงอายุของลูกค้า เป้าหมายของผู้ที่อยากมาเดินเล่น จนกระทั่งร้านไหนขายดีเพราะอะไร เจ๊งไปเพราะอะไร จากการประมวลคำตอบทั้งหมดบวกกับความช่างสังเกตุ เธอสัมผัสได้ถึงช่องว่างของตลาดเฉพาะกลุ่ม มีคนรูปร่างอวบมากมายที่เดินเข้าร้านเสื้อผ้าของเจ้าอื่น เลือกนานแต่กลับไม่ซื้อสินค้าติดไม้ติดมือออกมา พวกเขาอยากซื้อเสื้อที่ถูกตัดขึ้นมาเพื่อไซส์ที่พอดีตัวของพวกเขาเอง แล้วทุกอย่างก็ลงล็อค ถึงเวลาที่จะช่วยลูกค้าที่ผิดหวังให้สมหวังเจอเนื้อคู่แล้ว…!!!

พี่พีชลงทุนสมัครเรียนวิชาตัดเย็บเสื้อผ้าที่ศูนย์ฝึกวิชาชีพ ไม่ใช่เรียนเพื่อเป็นช่างตัดเสื้อที่ดี แต่เรียนให้รู้ว่าการตัดเสื้อที่ดีคืออะไร เนื้อผ้าที่ดีและไม่ดีคืออะไร การจะออกแบบเพื่อส่งตัดให้ช่างเสื้อจะต้องทำอะไร และมีข้อจำกัดอะไรบ้างที่จะกลายเป็นปัญหาในการทำธุรกิจหากเธอไม่รู้ ทั้งหมดเธอเสียเงินไม่ถึง 1 พันบาทด้วยซ้ำ จากนั้นเธอจึงหาสินค้าจากแหล่งที่เดินหาในตอนแรก ติดต่อหาช่างตัดเย็บฝีมือดีจาก Internet เพื่อเตรียมแก้ไซส์ของสินค้า คำนวนค่าใช้จ่ายทั้งหมดตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ และรวบรวมเงินเก็บทั้งหมด 140,000 บาทเพื่อสร้างธุรกิจของตัวเอง

เธอหาแบบเสื้อผ้าสวยๆจากอินเตอร์เน็ต จากนั้นออกแบบใหม่ให้เป็นสไตล์ที่ไม่สามารถหาซื้อได้จากท้องตลาด โทรสั่งให้ช่างตัดเย็บเสื้อผ้าทำตามรูปแบบที่พี่พีชอยากขาย ร้านของเธอจึงเต็มไปด้วยงานออกแบบสวยๆ ไม่ใช่เสื้อผ้าแบบซื้อมาขายไป เท่านั้นยังไม่พอ ร้านค้าทั่วไปจะเน้นขายของกำไรต่ำและออกกฏลูกค้าห้ามลองสวมใส่ แต่พี่พีชเสนอบริการลองเสื้อฟรี ถ้าไม่ชอบก็จะปรับเปลี่ยนให้จนกว่าลูกค้าจะพึงพอใจ ไม่ว่าจะเพิ่มลูกไม้ ปักคริสตัน แก้ไซส์ หรือตกแต่งเพิ่มเติมทุกอย่าง ไม่ว่าลูกค้าอยากได้อะไร ร้านพี่พีชเนรมิตให้ฟรีโดยที่ไม่ต้องจ่ายเงินเพิ่มแม้แต่บาทเดียว การเป็นนายตัวเองครั้งแรกของพี่พีชไม่พลาดเป้า ลูกค้ารูปร่างอวบทุกคนในระแวกนั้นชอบร้านเธอในฐานะเสื้อผ้าที่ปรับเปลี่ยนทุกอย่างได้ตามใจ

ช่างเป็นโชคร้ายของพี่พีชคนเก่า และเป็นโชคดีของพี่พีชคนใหม่ บริษัทที่พี่พีชทำงานประสบสถานการณ์ขาดทุนย่อยยับจนเริ่มแบกรับต้นทุนต่อไปไม่ไหว ในขณะที่พนักงานทุกคนเครียดถึงอนาคตหลังบริษัทปิดตัว พี่พีชกลับบอกว่า “ก็ดีสิ จะได้มีเวลาอยู่ร้านของตัวเองเต็มเวลาซักที“ พอมีสินค้าที่หนึ่ง ก็มีสินค้าชิ้นที่สอง พี่พีชเริ่มขยายธุรกิจจากการฟังเสียงบ่นของลูกค้า ตั้งแต่เริ่มออกแบบสินค้าในแบรนด์ของตัวเองเพื่อหลีกเลี่ยงคู่แข่งที่พยายามเลียนแบบเธอ จนกระทั่งออกแบบชุดให้นมแม่ซึ่งเป็นสินค้าตลาดเฉพาะกลุ่มและเน้นขายออนไลน์ผ่านทาง facebook.com/mamimori559 เป็นหลัก พลังของการเปิดหน้าร้านที่ห้างสรรพสินค้าที่พระราม 3 กับโลกออนไลน์นั้นทำให้เธอมีรายได้มากพอจนไม่ต้องย้อนกลับไปทำงานประจำอีกเลย

พี่พีช

“คนที่ประสบความสำเร็จด้วยตัวเองจะเข้าใจและยินดีจะแบ่งปันข้อมูลให้อยู่แล้ว เพราะพวกเขาย่อมเคยได้รับความช่วยจากคนอื่นยามไม่รู้เหมือนกัน บางคนก็ให้คำแนะนำพี่ บางคนก็เชียร์ บางคนก็ห้าม ทุกครั้งที่จะถามหาเหตุผลให้ได้ว่าเพราะอะไร และก็ได้รับรู้ว่าสิ่งที่จะตัดสินว่าธุรกิจเสื้อผ้าจะรอดหรือไม่รอดมี 3 อย่าง คือความน่ารักของแม่ค้า ความแตกต่างของสินค้า และการเข้าถึงลูกค้า พอพี่ถามว่าแล้วเราจะสร้างจุดเด่นในธุรกิจของตัวเองได้อย่างไร เจ้าของกิจการบางคนถึงขนาดจูงมือพี่ไปดูสถานที่แห่งความลับทางธุรกิจของพวกเขาเลย ทุกวันนี้ถ้าไม่มีผู้มีพระคุณตอบคำถามและช่วยเหลือพี่ในวันนู้น ก็คงไม่มีร้าน Dresscode ในวันนี้ พี่ได้รับโจทย์มามากมายให้ไขปริศนาก่อนจะเริ่มทำธุรกิจจริงๆ” พี่พีชเล่าให้ฟังด้วยสีหน้ามีความสุข

นี่คือตัวอย่างที่ดีของการหาลูกค้าก่อนหาสินค้า ลองย้อนกลับไปยังจุดเริ่มต้น ถ้าเธอตัดสินใจเป็นนายตัวเองด้วยการเช่าพื้นที่ ซื้อมาและขายไปทันทีโดยไม่ศึกษาตลาด ไม่หาลูกค้าก่อนหาสินค้า และไม่ลงมือวิจัยหาข้อมูลจากการถามผลลัพธ์ของธุรกิจจะเป็นอย่างไร…??? ผมขอเดิมพันว่าเจ๊งแน่นอน

ที่พี่พีชทำเงินได้ เพราะหาลูกค้าก่อนหาสินค้า และที่สำคัญที่สุด เธอเลือกที่จะขายสินค้าชนิดที่ไม่สามารถหาซื้อได้ทั่วไปด้วยการออกแบบตกแต่งเพิ่มเติมเสื้อผ้าภายใต้ความคิดตัวเอง

สรุป ทางลัดของการเรียนรู้ทุกเรื่อง คือการเข้าถึงคนที่ประสบความสำเร็จแล้วในเส้นทางสายนั้นเพื่อขอความช่วยเหลือ ถ้าคุณอยากเป็นเจ้าของกิจการ คุณจะต้องเข้าถึงเจ้าของกิจการ อยากเป็นมนุษย์เงินเดือนที่ค่าตัวแพง ต้องขอความช่วยเหลือจากมนุษย์เงินเดือนที่ประสบความสำเร็จ อยากเป็นอะไร ทำอะไร ไปหาคนที่ทำแล้วประสบความสำเร็จสายนั้นครับ เจอตัวจริงเมื่อไหร่ ชีวิตคุณก็ติดจรวดนั่นเเหละ

คุณสามารถฟังเทปสัมภาษณ์พี่พีชได้ที่นี่ครับ

ในเมื่อระบบการศึกษาไทยล้าหลังแต่ดันบอกว่าตัวเองสำคัญ จนทำให้คนมากมายพลาดโอกาสสร้างเส้นทางนายตัวเองเอง ถ้าเขาไม่ยอมสอนวิธีเป็นอิสระจากงานประจำ เราจะสอนเอง ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกยุคใหม่ ยุคที่การเป็นลูกจ้างยากกว่านายตัวเอง

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *