Article

อยากลาออกจากงาน ครับ ก็ออกสิ เพราะอะไร เพราะคนเราเกิดมาอย่างมากก็มีอายุไม่เกิน 70 – 80 ปี และมันเป็นสิ่งเดียวที่มีค่าก่อนตาย

By  | 

เวลามีคนประกาศว่าอยากลาออกจากงาน ก็จะมีคนมากมายบอกว่าอย่าออกเลยด้วยเหตุผลนานับประการ โดยพวกเขาลืมความจริงข้อหนึ่งไปว่าเราสามารถวกกลับไปจุดเดิมได้ทุกเมื่อ การลาออกไม่ได้เป็นเรื่องที่ตัดสินใจแล้วเปลี่ยนใจไม่ได้นี่

ถึงตอนนี้ผมจะเป็นหัวหน้าแก๊งค์ผลักดันสนับสนุนให้คนลาออกจากงาน Startyourway.com แต่ผมก็พร้อมจะกลับไปทำงานประจำเสมอถ้าชีวิตตกต่ำ ปากท้องสำคัญกว่าศักดิ์ศรี ตอนแม่เป็นมะเร็งใหม่ๆ 3 เดือนแรกผมหาเงินได้แค่ 1,600 บาทเอง ผมเลยไปสมัครงาน เรียกเงินเดือนได้ราวๆ 25,000 บาท แน่นอน เขารับด้วย แต่ผมปฏิเสธเพราะ HR ที่สัมภาษณ์งานพึ่งสึกจากบวช ส่วนสาเหตุเหรอ บวชทดแทนพระคุณ พ่อเขาพึ่งเป็นมะเร็งต่อมลูกหมากตาย…!!!

ครับ ความตายมันปุปปั๊ปเสมอ

เอาจริงๆนะครับ สมัยนี้คลิ๊กคำว่าสมัครงานใน Google แล้วต่อท้ายด้วยสายอาชีพ ก็มีตั้ง 50 บริษัทให้ยื่นเรซูเม่แล้ว ผมมั่นใจว่าผลงานผมในตอนนี้ เงินเดือน 30,000 ก็มีคนจ้าง ถ้าไม่ได้ก็ลดมาเหลือ 27,000 แล้วถ้ากลัวว่าช่วงอายุงานจะขาดเพราะไม่ได้ทำงานประจำมา 3 ปีแล้ว ผมไม่กลัว เพราะผมแค่โทรศัพท์ไปหา HR มืออาชีพก็รู้แล้วว่าต้องตอบแบบไหนถึงจะตรงใจที่ผู้สัมภาษณ์อยากได้ยิน ตัวเลือกมีเยอะแยะ แต่จะหาบริษัทที่อนุญาตให้ทำงานวันละ 3 ชั่วโมงแล้วกลับบ้านได้ไปใช้ชีวิตกับคนที่เรารักได้ มันไม่มี

ทำไมคนเราต้องทำงานวันละ 8 ชั่วโมงฟร่ะ ใครเป็นคนกำหนด…!!! แค่นั่งรถไปทำงานวันละ 3 ชั่วโมงก็เกือบตายแล้ว ไปสายทำงานเท่าเดิมยังโดนหักเงิน

จากบ้านผมขับรถไปหลักสี่ ถ้าออกจากบ้านหลัง 9 โมงเช้า 25 นาทีก็ถึงแล้ว แต่ถ้าออกก่อน 9 โมงเช้า ชั่วโมงครึ่งยังไม่ถึงเลย

ถ้าคุณอยากลาออกก็ลาออกเถอะครับ อย่าลังเลเลย อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ถ้าไม่รอดจริงๆก็ขโมยของแฟนไปขายเอาตัวรอด (ฮา…!!!) หรือวกกลับเข้าไปทำงานประจำใหม่เท่านั้นเเหละ

แต่ถ้ารอดหละ นั่นคือชีวิตคุณก็เปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล

คุ้มที่จะแลกมั้ย น่าคิด

ที่สำคัญที่สุด ตั้งแต่ลาออกจากงานแล้วได้เจอคนมากขึ้น ผมถึงได้รู้ว่าในวันหนึ่งมีคนมากมายลาออกจากงานนับไม่ถ้วน ห้างสรรพสินค้าก็มีคนเดินไม่น้อย ใช่ มีคนมากกว่าคุณคิดที่เขาไม่ได้ทำงาน 9 โมงเช้า ถึง 6 โมงเย็น ถ้าคุณไม่เชื่อ ผมท้าให้คุณลางาน 1 วันแล้วลองไปเที่ยวห้างในวันธรรมดาพร้อมคนที่คุณรักด้วยตัวเอง

น้อยคนจริงๆที่จะมีความสุขจากการทำงานที่ตัวเองรักในบริษัทของคนอื่น หรือต่อให้คุณรัก วันหนึ่งคุณก็ต้องลาออกอยู่ดี จะเอากรณีศึกษาไหนหละตั้งแต่โลกสวยยันโลกโหดร้าย ผมมี Case Study จริงที่ได้ฟังจากทั้ง Vittarot และ Startyourway มากมายจนเล่าไม่หมด นั่นทำให้ผมรู้ว่างานประจำไม่ได้มีคำว่ามั่นคงเลย

พี่คนหนึ่งส่งรูปจดหมายเต็มใจเกษียณมาให้ผมดู ทำงานให้เกือบ 20 ปีผลลัพธ์ที่ได้คือเงินเดือนล่วงหน้า 10 เดือนแล้วจบกัน ถึงแม้จะใช้คำว่าเต็มใจ แต่โดนบังคับให้เซ็น

ไม่เซ็นก็ออกจากห้องไม่ได้ แต่ถ้าเซ็นก็เก็บของออกจากบริษัทไปได้เลย

การลาออกมีข้อเสียใหญ่หลวง 1 ประการ นั่นคือชีวิตคุณจะไม่มีคำว่ามั่นคงเลย นายตัวเองที่เก่งไม่ใช่นายตัวเองที่หาเงินได้เยอะๆ แต่เป็นนายตัวเองที่สามารถรักษารายได้ของตัวเองให้เป็นเส้นตรงได้ตลอดเวลา บางเดือนก็ขึ้นราวกับพระเจ้าแห่งโชคเข้าข้าง บางเดือนก็ลงราวกับโดนเจ้ากรรมนายเวรกลั่นแกล้ง แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังสนับสนุนให้เป็นนายตัวเองอยู่ดี ไม่มีใครรู้หรอกว่าจะรอดหรือไม่รอด แต่คนเราเกิดมา 70 ปีก็ตายแล้ว อย่างน้อยๆอีกไม่เกิน 100 ปีคุณกับผมและมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่ในยุค 2015 ก็ตายยกโลก และโลกก็จะมีแต่มนุษย์ล็อตใหม่มาใช้ชีวิตแทนเรา

ถ้าไม่กล้าตัดสินใจก็ตัดสินใจเสียเถอะ คนเราอายุ 25 ครั้งเดียว 30 ครั้งเดียว 35 ครั้งเดียว ตัดสินใจพลาดก็ยังดีกว่าพลาดเพราะไม่ได้ตัดสินใจ หรือถ้าคุณยังเลี้ยงชีพด้วยงานประจำ ยังรักที่จะได้ทำงานแบบ 9-6 ก็หันมาสร้างเส้นทางนายตัวเองเพื่อเตรียมตัวในวันที่งานประจำของคุณหมดอายุเสีย จะได้ไม่เครียดในวันที่ทางสายนี้มันกำลังจบลง

เมื่อคุณสามารถหารายได้ได้มากกว่าเงินเดือน เชื่อผมเถอะ ต่อให้คุณไม่ได้อยากเป็นมหาเศรษฐี แต่ชีวิตคุณจะมีความสุขขึ้นเยอะเลย หรือบางทีวันหนึ่ง ผมอาจจะได้นั่งดูคุณเล่าชีวิตผ่านรายการอะไรซักรายการในฐานะคนที่ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา หรือนายตัวเองที่เป็นแรงบันดาลใจให้กับคนไทยทั้งประเทศอยู่ก็ได้ครับ

ผมเชื่อว่าโลกยุคนี้มันเป็นยุคเปิดกว้างแล้ว ไม่มีคำว่าทำได้หรือไม่ได้ มีแต่คำว่าจะทำหรือไม่ทำ อย่าปล่อยให้ปี 2558 จบลงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อย่าปล่อยให้ชีวิตปีนี้อยู่กับที่ซ้ำรอยแบบในปี 2557 ที่จบไปแล้วเด็ดขาด คุณเก่งกว่าที่คุณคิดเสมอ ไม่ต้องเชื่อผม เชื่อตัวเองครับ

ปล เพื่อเพิ่มแรงบันดาลใจให้คุณ นี่คือการบ้านสำหรับคนที่ต้องการไฟขั้นรุนแรง นั่นคือให้ฝึกถามแม่ค้าพ่อค้าข้างถนน ว่ามีรายได้ต่อเดือนประมาณเท่าไหร่ เนื้อหาอยู่ในวิะีที่ 4 ของคลิปนี้ครับ

และนี่คือคนส่งการบ้านครับ

พี่ Satiwat Samphan ส่งข้อความมาหาผมครับ ดังนี้พร้อมแนบรูปมา

11222612_1557244834525089_1400510228997685383_o

สวัสดีครับเพื่อนๆชาวStartyourway
วันนี้เปนอีก 1 วัน ที่ผมอยากแบ่งปันเรื่องราวเล็กๆน้อยๆ
ที่ผมได้มีโอกาสลอง
ใช้วิชาที่คุณวิชสอน
(ข้อที่ 4)
เย็นนี้เอง ผมได้แวะไปตลาดนัด
เห็นร้านกางเกงยีนส์ร้านหนึ่ง ตั้งร้านได้โดนเด่น
มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ยีนส์ล้วนๆ
ผมอุดหนุนไป 1 ตัว
เสร็จแล้วร่ายมนต์(พูดคุย)
ตามประสาคนอยากรู้
ทราบข้อมูลพอสังเขปคือ
ขายมา 6-7ปีได้แล้ว
ไปหลายที่ แถวๆนครปฐม
กำไรเฉลี่ยวันละ 4000 บาท
ผมนี่..ถึงกับอึ้งงงง…
#ไม่อยากเชื่อ….
สมมติง่ายๆ เดือนหนึ่ง หยุด4วัน
หรือเผื่อฝนตกบ้าง 4000×24=96,000บาท
โอ้มายก็อดดด…
รู้สึกมันโอเว่ออ่ะ..
มนุษย์เงินเดือนอย่างผม
ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไรหรอกครับ แต่นั่นคือคำตอบที่ได้จากพ่อค้า…
ผมเดินออกจากร้าน
พร้อมบริกรรมคำศักดิ์สิทธิ์เช่นเคย
“เส้นทางนายตัวเองๆๆๆๆๆๆๆ”

———————–

เป็นอย่างไรบ้างครับ : )

ในเมื่อระบบการศึกษาไทยล้าหลังแต่ดันบอกว่าตัวเองสำคัญ จนทำให้คนมากมายพลาดโอกาสสร้างเส้นทางนายตัวเองเอง ถ้าเขาไม่ยอมสอนวิธีเป็นอิสระจากงานประจำ เราจะสอนเอง ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกยุคใหม่ ยุคที่การเป็นลูกจ้างยากกว่านายตัวเอง

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *