Article

ทำยังไงดี ฉันอยากเป็นนายตัวเองแต่ค้นหาเส้นทางในฝันไม่เจอ…!!!

By  | 

การค้นหาสิ่งที่ใช่หรือ “งานในฝัน” คือเรื่องที่เสียเวลามากที่สุดในชีวิต มันคล้ายๆกับอุดมคติเรื่องการหาคู่ครองในฝันที่เราต้องการปรารถนาจากสุดหัวใจแล้วสุดท้ายก็เบื่อหน่ายกันไปข้าง ผมเองก็ถลำลึกไปกับคำสอนให้ค้นหาสิ่งที่ตัวเองรักอยู่ตั้ง 3 ปีเต็มๆ จนในที่สุดการที่แม่ของผมเป็นมะเร็งนั่นเเหละคือประตูบานแรกที่ทำให้ผมได้เป็นนายตัวเองสมใจโดยไม่ได้ทำเงินจากงานในฝันเลย

คุณไม่จำเป็นต้องหางานในฝันให้เสียเวลา สิ่งเหล่านั้นมันไม่เคยมีในโลก แม้แต่ฝูงนกบางเผ่าพันธุ์ยังต้องอพยพเปลี่ยนสถานที่เมื่อฤดูกาลเปลี่ยนแปลง มนุษย์ก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่ต้องการการเปลี่ยนแปลงแปลงไปเรื่อยๆเช่นกัน

ฉันเหมาะกับการเลือกเดินไปบนเส้นทางนายตัวเองสายไหนดี จึงเป็นคำถามที่ห่วยแตกที่สุดในโลก มันไม่มีคำตอบเพราะสิ่งที่ใช่มันจะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆตามสถานการณ์และประสบการณ์

แท้ที่จริงสิ่งที่คุณควรค้นหาไม่ใช่ว่าฉันจะทำเงินอย่างไรให้มีความสุข แต่เป็นฉันจะสร้างไลฟ์สไตล์ในฝันยังไงแล้วกีดกันเรื่องทำเงินออกไปเลยต่างหาก งานที่ดีที่สุดในโลกสำหรับคนส่วนใหญ่คืองานที่ใช้เวลาทำน้อยที่สุดแต่มีผลตอบแทนสูงที่สุด ถ้ามีคนจ้างให้คุณไปขัดส้วมที่สกปรกที่สุดในโลกห้องเดียวซึ่งไม่มีฝันอยากทำงานนี้แน่ๆเดือนละ 1 ครั้งแต่ได้ค่าตอบแทนครั้งละ 1 ล้านบาท คุณจะทำหรือไม่ เห็นได้ชัดว่าน้อยคนจะปฏิเสธได้ลง ถึงแม้จะเป็นงานที่ไม่น่าอภิรมย์ แต่ยอมรับเถอะว่าค่าตอบแทนมันดี แล้วคุณจะหางานแบบนั้นได้อย่างไร…???

วิธีการที่ดีที่สุดคือเริ่มต้นจากการหาความรู้ก่อนว่าบนโลกนี้มีวิธีทำเงินแบบไหนอยู่บ้าง คุณจะต้องเลือกวิธีทำเงินที่คุณดูแลเดิมพันสูง ความเสี่ยงต่ำ เหมาะกับจริตของคุณ และดูไม่ต้องบีบคั้นหัวใจของตัวเองมากจนเกินไป ซึ่งโดยปรกติเเล้วจะต้องใช้เวลาประมาณ 30 วันสำหรับศึกษาเรื่องนี้โดยเฉพาะ แต่ถ้าแลกกับอิสรภาพที่จะได้รับตลอดชีวิต ไม่ต้องนั่งเคาะคีย์บอร์ดแล้วรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าอยู่ในออฟฟิต มันก็คุ้มค่ามาก

ถ้าให้คุณเดินเข้าไปในร้านที่มีแค่เค้กช็อคโกแลตกับสตอเบอรี่ขาย กับร้านที่มีเค้กครบทุกรสชาตของผลไม้ทั้งโลก คงไม่ต้องบอกนะครับว่าคุณจะเสียเวลากับร้านไหนมากกว่ากันเพื่อเค้กที่อยากกินก้อนเดียว วิธีการทำเงินบนโลกใบนี้มีเป็นร้อย เป็นพัน เป็นหมื่น เป็นแสนวิธี ผมจะช่วยทำให้คุณเห็นภาพได้ชัดเจนเกี่ยวกับวิธีทำเงินเหมือนกับเดินเข้าร้านเค้กที่มีแค่ 2 รสเลย…!!!

ก่อนลงมือสร้างธุรกิจในฝัน คุณต้องสร้างไลฟ์สไตล์ในฝันขึ้นมาก่อน

เพื่อป้องกันไม่ให้คุณเรียนรู้มากจนเป็นนักวิชาการแต่ไม่ได้เป็นนายตัวเอง ผมจะช่วยตีกรอบเส้นทางนายตัวเองให้กับคุณเอง “คุณชอบใช้ชีวิตแบบไหน ชอบทำงานกับผู้คนหรืออยู่คนเดียว ชอบคุยหรือพิมพ์ ชอบเขียนหรือพูด ชอบแก้ปัญหาหรือตัดปัญหา ชอบมีชื่อเสียงหรือเก็บตัว ชอบอยู่กับบ้านเฉยๆหรือออกนอกบ้าน ชอบวัตถุนิยมหรือ Slow life” ถ้าจะให้ดี เขียนมันใส่กระดาษจะทำให้เห็นภาพได้ชัดเจน จากนั้นให้ถามตัวเองว่า ถ้าเราต้องการมีชีวิตในฝันแบบนั้น จะต้องใช้เงินเท่าไหร่กันแน่ ขอให้เขียนตามความเป็นจริงนะครับ ผมไม่คิดว่าการเอาความฝันที่อยากทำในชีวิตไปทำตอนอายุ 50 ทีเดียวเป็นเรื่องฉลาด สู้ทำมันไปเลยในระหว่างที่กำลังสร้างเส้นทางนายตัวเองดีกว่า

ยังไม่ต้องกังวลว่าคุณจะทำได้หรือไม่ได้ ขอให้ใช้พลังจินตนาการอย่างสุดความสามารถ เดิมทีพวกเรามีพลังงานนี้จนเหลือล้นอยู่แล้ว แต่มักสูญเสียมันไปเมื่อโตขึ้นและเริ่มยอมรับโลกของความเป็นจริง ไม่มีประโยชน์ที่คุณจะเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จแต่ได้ไลฟ์สไตล์ที่ตัวเองไม่ต้องการ มันก็ไม่ต่างอะไรจากทำงานประจำที่หนักกว่าเดิม 7 วัน 24 ชั่วโมง

Example กับชีวิตของหัวหน้าแก๊งค์ Startyourway

การออกแบบไลฟ์สไตล์แล้วสำรวจว่าตัวเองจะต้องใช้เงินเท่าไหร่เพื่อให้ได้ไลฟ์สไตล์แบบนั้นสำคัญกว่าการออกแบบธุรกิจเสียอีก นี่คือเหตุผลที่ผมแยกคำว่า “นักธุรกิจ” กับ “นายตัวเองออกจากกัน” นักธุรกิจจะเน้นไปที่การทำเงินให้ได้มากมายโดยไม่สนใจไลฟ์สไตล์ที่ตัวเองปรารถนา แต่นายตัวเองจะโฟกัสที่ไลฟ์สไตล์และสร้างธุรกิจขึ้นมาเพื่อทำเงินให้ได้มากเพียงพอที่จะใช้ชีวิตแบบนั้นได้จริงๆ

  1. คุณต้องการชีวิตแบบไหน คำตอบง่ายมากครับ แม่กูเป็นมะเร็ง กูต้องการเวลาที่จะได้อยู่กับคนที่รักจนกว่าลมหายใจสุดท้ายของพวกเขาจะมาถึง นั่นคือเหตุผลที่ผมลาออกจากงานเงินเดือน 24,000 บาททันที ถึงแม้จะมีเงินเดือนเยอะกว่าเพื่อนร่วมรุ่นในสมัยนั้น แต่พอหักค่าใช้จ่ายต่างๆเพื่อให้ทำงานประจำได้ เช่นค่ารถ ภาษี ประกันสังคม จัดเลี้ยง ผมกลับเหลือเงินที่เป็นกำไรจริงๆ 16,000 บาทเท่านั้น นั่นหมายความว่าถ้าผมสามารถหาเงินได้ 16,000 บาทต่อเดือนโดยไม่ต้องกลับเข้าไปทำงานประจำ ผมก็สามารถเป็นอิสระโบยบินได้ทันที ไอเดียที่มีคือขายของ 10 บาทให้ได้ 1,600 ชิ้น หรือขายของ 16,000 บาทให้ได้ชิ้นเดียวก็พอ ซึ่งอย่างหลังดูเหนื่อยน้อยกว่า
  2. คุณรู้วิธีไหนบ้างที่จะทำเงินให้ได้ตามเกณฑ์ขั้นต่ำของคุณ ผมมีความทรงจำสมัยตอนทำงานประจำเป็น Graphic Design 2 อย่างที่ไม่มีวันลืม นั่นคือ 1. ลูกค้าเคยมาจ้างบริษัททำเว็บไซต์ส่วนตัวโดยทางเซลล์ได้เสนอค่าใช้จ่ายไปราวๆ 80,000 บาท นั่นเท่ากับเงินเดือนของผม 3 เดือนเต็ม และคำพูดของลูกค้าที่ทำให้ผมสะท้านคือนึกว่าจะแพงกว่านี้ ผมรู้ดีว่างานเหล่านี้ต้นทุนเท่าไหร่ แต่ยังมีคนอีกมากมายที่เห็นว่าคุ้มค่าที่จะจ่าย นั่นเเสดงว่าถ้าผม กับ 2. ผมนั่งทำงานติดกับเซลล์ที่มีความสามารถระดับพระกาฬ ซึ่งนั่นทำให้ผมได้รับรู้ข้อมูลที่ไม่สามารถหาที่ไหนในโลกใบนี้ได้ นั่นคือจำนวนค่าคอมมิชชั่นและวิธีการหาลูกค้าของเซลล์ วันๆเขาแค่โทรศัพท์ ขับรถออกไปหา ปิดการขาย และรับเงินค่าคอมมิชชั่นซึ่งมากกว่าเงินเดือนผมหลายเท่า ผมเลยตัดสินใจจะลองเป็น Freelance ที่ขายงานเองในราคาที่ถูกกว่าจ้างองค์กรครึ่งหนึ่ง
  3. ทดสอบไอเดียว่ามันเหมาะสมหรือไม่ที่จะลงทุนลงแรง นายตัวเองมือใหม่มักพลาดตรงนี้ การทดสอบว่าไอเดียเวิร์คหรือไม่เวิร์คเพื่อดูว่าตลาดตอบรับหรือไม่เป็นเรื่องที่สำคัญมาก หลายคนใจเย็นไม่มากพอ ทันทีที่เก็บเงินได้ก้อนหนึ่งก็ตัดสินใจเอาไปลงทุนสร้างธุรกิจแล้วเดิมพันกับโชคชะตาเลย พอเจ๊งก็เที่ยวไปประกาศกับใครต่อใครว่าการเป็นนายตัวเองมันยากมาก ไม่มีเงินทุน ไม่มีคอนเน็คชั่น ไม่มีแบ็คอย่าทำเลย ผมตัดสินใจทดลองไอเดียด้วยการตั้งชื่อบริษัทปลอมๆแล้วโทรไปขายงานด้วยตัวเองกับบริษัทยักษ์ใหญ่ผ่านทางโทรศัพท์โดยตรง นำเสนอความสามารถคุณภาพสูงในราคาต่ำกว่าเอเจนซี่ในตลาดครึ่งต่อครึ่ง ผลลัพธ์ที่ได้คือทุกเจ้าบอกให้ผมส่งรายละเอียดมากทางอีเมลล์แล้วจะติดต่อกลับ ซึ่งปัจจุบันผ่านมา 3 ปีแล้วก็ยังไม่เคยได้รับการติดต่อกลับมาเจ้าเดียว โชคดีมากที่ผมไม่ตัดสินใจกู้เงินหลายแสนมาเปิดออฟฟิตและจ้างลูกน้องเพื่อไปรู้ตัวทีหลังว่าไม่สามารถหาลูกค้าได้เลยแม้แต่เจ้าเดียว
  4. ถ้าไอเดียคุณไม่เวิร์ค แสดงว่าคุณเลือกลูกค้าผิด ของทุกอย่างบนโลกนี้มีเนื้อคู่ของมัน ขนาดสายการบินยังยอมจำหน่ายตั๋วให้ลูกเทพได้เลย Starbuck Apple Benz ขายสินค้าราคาแพงระยิบได้เป็นเทน้ำเทท่าเพราะรู้ดีว่าลูกค้าของตัวเองคือใครในขณะที่คู่แข่งพยายามเลียนแบบแต่ทำไม่ได้ นายตัวเองทุกคนต้องรู้ว่าลูกค้าของตัวเองคือใคร คำสอนหนึ่งที่ผมจำได้แม่นจากหนังสือขายดี The 4 Hour Worlweek ระดับ New York Time Bestseller ที่แปลไทยในชื่อ “ทำน้อยแต่รวยมาก” คือจงหาลูกค้าก่อนหาสินค้า ผมถึงต้องนั่งลงกับพื้นแล้วคิดให้หนักอีกที ตกลงแล้วลูกค้าของผมคือใคร ใครจะยอมจ่ายเงินซื้อสินค้าหรือบริการจากผม
  5. ถ้าหาลูกค้าของตัวเองเจอแล้ว ก็ลุยให้เต็มที่ แบรนด์ยักษ์ใหญ่คือบริษัทที่มีระบบมากและแทบจะไม่สามารถเข้าถึงคนที่มีอำนาจในการตัดสินใจได้เลย ผิดกับ SME ที่แทบจะเข้าถึงเจ้าของธุรกิจเพื่อเสนอขายบริการได้เลยโดยแทบไม่ต้องรอ คนเหล่านี้ส่วนใหญ่มักจะมีเบอร์ตรง โทรแล้วเข้าถึงตัวได้ทันที ผมตัดสินใจโทรศัพท์กลับไปหาลูกค้าทุกคนสมัยตอนที่ผมทำงานประจำอยู่ด้วยว่าตอนนี้ Graphic Design ที่พวกเขาเคยใช้งานแล้วพึงพอใจได้กลายมาเป็นนายตัวเองที่รับงานอิสระ คุณภาพเท่าเดิมในราคาเพียงครึ่งเดียว และถ้าพี่ต้องการใช้บริการ ผมยินดีทำให้งานให้ฟรีก่อนจะจ่ายเงิน ถ้างานของผมไม่ดี ใช้ไม่ได้ พี่สามารถยกเลิกการว่าจ้างและเลิกทำธุรกิจทำผมได้เลย ผมจะไม่คิดเงินพี่แม้แต่บาทเดียวแต่เเลกกับห้ามนำงานของผมไปใช้
  6. จากรับจ้างเป็นรายชิ้น ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นรายเดือน ผมเปิดเว็บสมัครงานเพื่อหาดูว่ามี SME เจ้าไหนบ้างที่ประการรับสมัคร Graphic Design แต่ไม่สามารถหาลูกจ้างที่ต้องการได้ พอเจอปุ๊ปผมก็จะโทรไปสัมภาษณ์ บอกว่าผมมีคุณสมบัติทุกอย่างที่พี่ต้องการยกเว้นการเข้าออฟฟิต ลองคุยกับผมก่อนดีหรือไม่ ถ้าไม่ถูกใจพี่ก็ไม่ต้องจ้างผม แต่จ้างผมดีนะ พี่ไม่ต้องกลัวเรื่องการเมืองในออฟฟิต ไม่ต้องมีค่าประกันสังคม หัก 3% ตามปรกติ ไม่พอใจก็แค่เลิกจ้าง ไม่ต้องจ่ายชดเชยหรือหนักใจเหมือนมนุษย์เงินเดือนที่ต้องคิดหนักเรื่องไล่ออกจากงาน จากประสบการณ์ของผม บริษัทที่จะจ้างคนแบบผมเข้าไปมักไม่ใช่บริษัทที่ขายงานแบบเดียวกันโดยตรง ผมไม่เคยได้รับงานออกแบบจากบริษัทที่ขายงานออกแบบ แต่สามารถรับงานออกแบบจากบริษัทที่เปิดรับพนักงานออกแบบแต่ไม่ได้ขายงานออกแบบโดยตรง และตลอด 3 ปีมานี้ ผมทำงานออกแบบโดยแทบไม่ต้องออกจากห้องนอนเลยแม้แต่ก้าวเดียว ปัจจุบันผมทำเป็น Internet Marketing แบบครบวงจร ลูกค้าจ้างผมคนเดียวอยู่…!!!

Graphic Design นี่ไม่ใช่งานในฝันที่ผมอยากจะได้ แต่ด้วยชั่วโมงทำงานที่น้อยลง ประกอบกับรายได้ที่มีมากพอจะทำให้ผมสามารถเป็นอิสระโบยบินโดยไม่ต้องทำงานประจำซึ่งเป็นไลฟ์สไตล์ในฝัน เท่ากับว่ามันคืองานที่ตอบโจทย์ชีวิตโดยสมบูรณ์แบบ ยิ่งมีรายได้จากการขายสินค้าออนไลน์ทั้งแบบวัตถุและดิจิตอล ก็ทำให้ความเสี่ยงในการเป็นนายตัวเองของผมลดลงมากโข

แล้วถ้าฉันอยากจะขายสินค้ามากกว่าบริการหละ ฉันสามารถใช้วิธีนี้ได้มั้ย 

คำตอบคือได้เลยครับ แต่จะให้ผมเล่าเองก็ดูท่าจะไม่มันส์ ผมแนะนำพี่นุ่น เจ้าของร้าน Sofabedhome ในเทปสัมภาษณ์ Startyourway นายตัวเองคนที่ 13 มาเล่าให้ฟังดีกว่า

เนื้อหาต่อจากนี้ เป็นส่วนหนึ่งจาก E-book มนุษย์เป็นสัตว์ไม่กินเงินเดือน

————————————————

เจ้าของร้านเฟอร์นิเจอร์เริ่มต้นธุรกิจยังไงให้ปราศจากความเสี่ยงทางการเงิน

เพื่อนของพี่นุ่นพึ่งซื้อคอนโดใหม่และกำลังงุ่นง่านกับการหาเฟอร์นิเจอร์ที่มีขนาดเล็กแต่เต็มเปี่ยมไปด้วยงานดีไซน์ สุดท้ายไม่ว่าจะตามหาที่ร้านเฟอร์นิเจอร์ชื่อดังมากมายเพียงใด ก็ยังไม่เจอเครื่องเรือนที่ตอบโจทย์และถูกใจซักที ถ้าหนึ่งปัญหาของคนๆหนึ่งมี แสดงว่ายังมีอีกหลายคนที่มีปัญหานี้เหมือนกัน หากพี่นุ่นแก้ปัญหาให้เขาได้ มันก็สามารถเกิดเป็นธุรกิจได้ บนโลกนี้มีคนยอมจ่ายเงินให้อยู่แล้วหากเราแก้ไขปัญหาให้เขา ทำไมไม่ลองเอาเสียงบ่นมาทำเป็นธุรกิจซะเลย พอโจทย์มาหนทางก็เกิด พี่นุ่นหามรุ่งหามค่ำศึกษาวิธีการสั่งสินค้าจากต่างประเทศ การโอนเงิน การส่งของ และตัดสินใจที่จะเป็นนายตัวเองสายโซฟาเบดที่สามารถปรับเปลี่ยนเป็นที่นอนได้ เธอค้นหาแหล่งขายส่งจากต่างประเทศทั้งหมดผ่าน Google เมื่อเจอแบบสินค้าที่ถูกใจ ก็เอามาค้นหาในเว็บของประเทศไทยว่ามีใครนำเข้ามาขายหรือยัง ถ้ามีก็เปลี่ยนรูปแบบใหม่ ไม่เสียเวลาตัดราคาคู่แข่ง

พี่นุ่นสร้าง www.Sofabedhome.com ด้วยการเปิดใช้บริการเว็บไซต์สำเร็จรูป เพียงไม่ถึง 4 ชั่วโมงเว็บไซต์สำหรับแสดงสินค้าของเธอก็กำเนิดขึ้น พี่นุ่นสร้างเมนูวิธีสั่งซื้อสินค้าเพื่อบอกชั้นตอนทั้งหมดเวลาลูกค้าต้องการซื้อ สร้างเมนูแจ้งชำระเงินพร้อมบัญชีธนาคารจริงเพื่อความน่าเชื่อถือ เพิ่มเนื้อหาเกี่ยวกับเรา ติดต่อเรา ใส่เบอร์โทรศัพท์ที่พี่นุ่นพร้อมรับสาย 24 ชม. ที่พร้อมจะคุยกับลูกค้าจริงๆเมื่อพวกเขาโทรมาเพื่อเก็บข้อมูล และใส่รูปสินค้าที่เอามาจากเว็บไซต์ต่างประเทศลงในหมวดสินค้า บอกสรรพคุณ รายละเอียด ขนาด และราคาเสร็จสรรพ จากนั้นก็กระหน่ำโพสในเว็บไซต์ที่อนุญาตให้ประกาศขายสินค้าได้ฟรีเพื่อหาลูกค้าที่สนใจ ทั้งหมดเพื่อการทดลองวิจัยตลาดว่าสินค้าที่เธอจะขายนั้นมีคนต้องการซื้อจริงหรือไม่โดยไม่ต้องจ่ายเงินสต็อกสินค้า หากมีคนโทรมา พี่นุ่นจะให้ข้อมูลราวกับว่ามีสินค้าอยู่ในมือจริงๆ บ่งบอกรายละเอียดทุกอย่างอย่างมั่นใจ รวมไปถึงขอข้อมูลจากคนโทรมาด้วยว่าเพราะอะไรถึงอยากซื้อ เจอปัญหาอะไรบ้างกับร้านอื่นๆที่เคยคุย ต้องการบริการอะไรเป็นพิเศษมั้ย เพราะอะไรถึงมั่นใจกับการซื้อของออนไลน์กับพี่นุ่น และเมื่อลูกค้าขอเลขที่บัญชีเพื่อโอนเงินสั่งซื้อจริงๆ เธอจะรีบชิงตัดบทว่า “สินค้าตอนนี้หมดสต็อก ต้องขออภัยจริงๆค่ะ ถ้าสินค้าล็อตใหม่เข้ามาจะรีบแจ้งให้ทราบทันที” ถ้ามาถึงขั้นตอนขอชำระเงิน พี่นุ่นจะสรุปว่านั่นคือปิดการขายสำเร็จนั่นเอง

นี่คือการทดลองตลาดที่ไม่ต้องใช้เงินแล้วรู้ผลได้ทันทีภายใน 1-3 เดือน เวลาที่ใช้เทียบเท่ากับมนุษย์เงินเดือนตอนฝึกงาน ถ้ามีคนสนใจน้อยหรือไม่มีคนโทรเข้ามาเลยก็แสดงว่าธุรกิจไม่ตอบโจทย์ โอกาสเจ๊งสูง แต่กรณีของพี่นุ่นนั้นประสบความสำเร็จ เธอสามารถปิดการขายโดยไม่มีของจากลูกค้า 5 คนแรกภายใน 2 เดือน นั่นเท่ากับเธอสามารถทำกำไรจากการขายได้แล้วถ้ามีสินค้าจริงๆ พอผ่านกระบวนการนี้ก็ถึงเวลาที่จะทดลองตลาดด้วยการนำเข้าสินค้ามาขายจริงๆ

เธอโทรศัพท์ติดต่อบริษัทรับนำเข้าสินค้าเพื่อให้มั่นใจว่าเวลาเกิดปัญหาจะมีผู้เชี่ยวชาญคอยช่วยเหลือและแก้ไขสถานการณ์ให้ทันท่วงทีแทนที่จะทำทุกอย่างด้วยตัวเอง สินค้าล็อคแรกที่พี่นุ่นนำเข้ามานั้นคือโซฟาเบดที่ดูแข็งแรง สวยงาม และทันสมัยเพียงแค่ 4 ตัวเท่านั้น นี่คือการทดลองตลาดครั้งที่ 2 แตกต่างตรงที่คราวนี้เมื่อโทรศัพท์จากลูกค้าดังขึ้น เธอพร้อมแล้วที่จะขายเพื่อทำเงิน และเป็นดังคาด ลูกค้าทุกคนหลงรักสินค้าของเธอและขายหมดเกือบจะทันที

การลงมือทำและแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าไปเรื่อยๆช่วยทำให้นายตัวเองประหยัดงบประมาณได้อย่างน่ามหัศจรรย์ เธอค้นพบปัญหาใหม่อีกครั้งเมื่อมีผู้ซื้อจำนวนหนึ่งต้องการเข้ามาดูสินค้าที่โชว์รูมของเธอก่อนแต่เธอไม่มีโชว์รูม สถานะในตอนนั้นของพี่นุ่นคือไม่พร้อมจะลงทุนเป็นเงินก้อน ไม่พร้อมจะสร้างรายจ่ายต่อเนื่อง แต่เพราะข้อจำกัดตรงนี้เลยทำให้ทางออกนั้นสุดยอด

พี่นุ่นตัดสินใจใช้ทักษะดีเทลยาสมัยทำงานประจำ เดินเข้าไปหาเจ้าของร้านกาแฟทุกร้านที่แลดูเห็นว่าเป็นร้านที่มีศักยภาพพร้อมยื่นข้อเสนอยินดีวางโซฟาเบดที่มีดีไซน์สวยๆเข้ากับร้านฟรีๆพร้อมจะออกปากเชิญชวนลูกค้าทุกคนที่ต้องการเห็นสินค้าตัวจริงมาที่ร้านกาแฟของคุณ เมื่อเขามาดูสินค้าที่ร้านคุณ เจ้าของร้านก็สามารถขายกาแฟกับขนมได้ด้วย เป็นการโฆษณาให้ร้านไปในตัว แถมยังได้โซฟาเบดสวยๆมาตกแต่งร้านโดยไม่มีค่าใช่จ่าย ตัวเธอไม่ได้ต้องการอะไรเลยนอกจากขอยืมที่โชว์สินค้าเพื่อให้ลูกค้าของคุณนั่งเล่นเท่านั้นเอง นี่เป็นการดีลธุรกิจที่ต่างฝ่ายต่างมีแต่ได้กับได้ เธอหาลูกค้าให้ร้านกาแฟผ่านโลกออนไลน์ ร้านกาแฟให้ยืมสถานที่สำหรับวางสินค้า วินวินเกมส์มีจริง เป็นการยิงปืนนัดเดียวได้นกทั้งรัง ใครเล่าจะไม่ตกลงใจรับข้อเสนอ

ทุกวันนี้พี่นุ่นมีโชว์รูมของตัวเองที่ไม่ต้องเฝ้าร้านตลอดเวลา หากวันไหนมีลูกค้าติดต่อมาจากโลกออนไลน์และปิดการขายได้ เธอก็จะจัดส่งสินค้าทันที และหากลูกค้าต้องการเข้ามาชมสินค้า เธอก็ค่อยเปิดโชว์รูมและต้อนรับลูกค้าด้วยไมตรีจิต คุณอาจจะสงสัยว่าไม่ต้องเฝ้าร้านอย่างนี้ก็เสียลูกค้าที่แอบแวะมาดูโดยไม่นัดเจ้าของร้านหนะสิ คำตอบคือลูกค้าส่วนใหญ่ของพี่นุ่นนั้นมาจากโลกออนไลน์ 80% นั่นหมายความว่าขอแค่มีเพียงโทรศัพท์กับอินเตอร์เน็ตเท่านี้เธอก็สามารถทำธุรกิจได้ทุกที่แม้แต่จะกำลังเที่ยวอยู่ชายหาด นอนรีสอร์ต กินข้าวกับเพื่อนฝูงว่ายน้ำที่สวนสยามก็ตาม  พี่นุ่นมีไลฟ์สไตล์ในฝัน โดยมีโลกออนไลน์ทำงานแทนเธอ 24 ชม.

————————————————

อย่าเสียเวลาตามหางานที่ใช่ แต่จงตามหาชีวิตที่ใช่แล้วสร้างงานเพื่อให้ฝันของคุณเป็นจริงแทน ถ้าคุณอยากเป็นนายตัวเองสายขายบริการ ผมแนะนำให้ทดลองตลาดด้วยวิธีของผมเลย ส่วนถ้าคุณอยากเป็นนายตัวเองสายขายสินค้า ให้ใช้วิธีพี่นุ่นเลย ไม่เกิน 2 เดือนคุณได้รู้ว่าไอเดียของคุณมีโอกาสทำให้คุณกลายเป็นนายตัวเองหรือดับอนาจ

วิชญ์ Startyourway

แหล่งข้อมูล เป็นนายตัวเองยังไงให้มีเวลาว่างเยอะๆเพื่อท่องเที่ยวหรือทำสิ่งที่รักโดยมีรายได้สม่ำเสมอ 

ในเมื่อระบบการศึกษาไทยล้าหลังแต่ดันบอกว่าตัวเองสำคัญ จนทำให้คนมากมายพลาดโอกาสสร้างเส้นทางนายตัวเองเอง ถ้าเขาไม่ยอมสอนวิธีเป็นอิสระจากงานประจำ เราจะสอนเอง ยินดีต้อนรับเข้าสู่โลกยุคใหม่ ยุคที่การเป็นลูกจ้างยากกว่านายตัวเอง

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *