Article

อนาคตของเด็กติดเกม…???

By  | 
 

ผมเป็นคนหนึ่งที่ชอบเล่นเกม และผมก็เห็นน้องๆหลายคนตัดสินใจว่าชีวิตนี้จะต้องสร้างอนาคตด้วยเกมให้ได้ เลยตัดสินใจทุ่มเทชีวิตเล่นเกมอย่างเดียวจนไม่สนใจอะไร ไม่สนใจแม้กระทั่งคำแนะนำจากพ่อแม่ คลิปนี้ผมเลยอยากจะขอนำเสนอมุมมอง อนาคตของเด็กติดเกม ในฐานะที่ผมเองเป็นคนที่ติดเกมตั้งแต่อายุ 15 จนถึง 31 ปีนะครับ

ไม่ผิดหรอกครับที่เด็กสมัยนี้ฝันอยากจะเป็นนักเล่นเกมที่ประสบความสำเร็จ แน่นอน ผมเป็นคนหนึ่งที่ไม่ได้หาเงินจากเกม แต่เป็นคนติดเกมที่อยู่ในวัยทำงาน ดังนั้นผมจึงเข้าใจว่าวัยรุ่นไทยคาดหวังอนาคตของตัวเองอย่างไร และก็เข้าใจด้วยว่าการทำงานที่แท้จริงนั้นมันเป็นอย่างไร และคลิปนี้จะทำให้เด็กเล่นเกมทั่วไปเข้าใจว่า “มืออาชีพ” คือคนที่ทุ่มเทมากกว่าการเล่นเกม…!!!

อันดับแรก คือ การเล่นเกมเป็นอาชีพมันคืองานของมืออาชีพ

ในตอนวัยเรียนคนส่วนใหญ่มักมีพ่อแม่คอยส่งเงินให้ ทำให้คุณไม่ต้องกังวลใจเรื่องเงิน แต่คำถามคือเมื่อคุณเข้าสู่วัยทำงาน คุณต้องเริ่มหารายได้ด้วยตัวเอง ใครจะเป็นคนหาเงินให้คุณ ถ้าพ่อแม่คุณไม่ได้รวยล้นฟ้า นั่นก็คือคุณต้องหาเงินเลี้ยงตัวเอง และถ้าคุณเล่นเกมแล้วคุณไม่สามารถหาเงินจากมันได้เลยแม้แต่บาทเดียว คุณจะทำอย่างไร…??? โทษพ่อแม่หรือ ที่ไม่ยอมซื้ออุปกรณ์ดีๆให้กับคุณ โทษคนดูหรือที่ไม่เข้าใจว่าความพยายามของคุณมันมีค่ามากขนาดไหน หรือว่าโทษเศรษฐกิจ ตลาด Youtube Facebook แม้กระทั่งโทษ Pewdiepie Heart Rocker BayRiffer ที่พวกเขาทำคลิปสนุกเกินไปจนแย่งฐานคนดูคุณหมด แล้วถ้าคุณอยากเป็นนักกีฬาเกมแล้วคุณแพ้ สิ่งที่คุณทุ่มเทไม่สร้างผลตอบแทนให้คุณ คุณจะยังคงความฝันของตัวเองได้หรือเปล่า

ถ้ายกตัวอย่างคนดังระดับโลก เช่น Pewdiepie ประวัติของเขาก็บอกอยู่ว่าตอนที่เขาเริ่มต้นทำ Youtube เขาต้องประกอบอาชีพเป็นคนขาย Hotdog เพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ มันเหนื่อยและลำบากมาก พวกเขาไม่ได้เล่นเกมอย่างเดียวแต่พวกเขายังต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเองด้วย ผมเห็นเด็กสมัยนี้บ่นว่าอยากเป็น Youtuber สายเกม แต่แค่ทำไป 10 – 20 คลิปก็เลิกทำ พอไม่มีคนดูก็เลิกทำ พอทำแล้วไม่ดีก็เลิกทำ ถ้าเป็นมืออาชีพจริง มันต้องทำต่อและพัฒนาต่อไปเรื่อยๆแม้จะเหนื่อยยากลำบากขนาดไหน ต่อให้คิดงานไม่ออกก็ต้องสร้างผลงานออกมาให้ได้ ดังนั้น ถ้าคุณบอกว่าอยากมีรายได้จากเกม แต่คุณกลับไม่มีผลงานแสดงให้คนอื่นเห็นเลย หรือทำนิดๆหน่อยๆก็เลิก คุณก็จะเข้าสู่ข้อที่ 2 ครับ นั่นก็คือ คุณเป็นผู้สร้างหรือผู้เสพ

ตั้งแต่ผมทำคลิปเรื่องการสร้างรายได้จากเกม มีวัยรุ่นเข้ามาถามผมเรื่อง Youtube เยอะมากๆ พร้อมกับบอกกับผมว่าอยากจะพิสูจน์ตัวเองมากขนาดไหน บางคนถึงขนาดบอกให้ผมสนับสนุนเขาด้วยการช่วยโปรโมท แต่รู้ไหมครับ คนที่อดทนกัดฟันทำจนได้เงิน 100 เหรียญแรกมาครอบครองได้มีกี่คน คำตอบคือแค่ 3 คนเท่านั้น…!!! 3 คนจริงๆจากคนนับร้อย…!!! แล้วที่เหลือหละ เกิดอะไรขึ้น พวกเขาแค่อยากเล่นเกม อยากเล่นอย่างเดียว พอจะทำเป็นอาชีพ พวกเขาเกลียดการตัดต่อ เกลียดการพากษ์เสียง เกลียดการถูกวิจารณ์ซึ่งมันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว มากๆเข้าก็เกลียดผลงานตัวเอง คุณรู้มั้ย คลิป 1 คลิปที่มีความยาวเพียง 5 นาทีบางครั้งยังต้องนั่งทำเกือบ 5 ชั่วโมง ถ้าคุณอยากหาเงินจากเกม แต่คุณทำได้เพียงแค่เล่นเกม คุณคือผู้เสพ ไม่ใช่ผู้สร้าง ต่อให้เป็นศิลปินที่ติ๊สต์แตกขนาดไหนยังต้องเข็นผลงานออกสู่ตลาดเลย มีความฝันแต่ยอมเป็นแค่ผู้เสพ ไม่ยอมเป็นผู้สร้างแล้วทำเงินจากมัน ความฝันของคุณก็มีมูลค่าเท่ากับ 0 แต่พี่วิชญ์ครับ ผมไม่มีอุปกรณ์เลยอะ อันนั้นเป็นปัญหาของคุณ ไม่ให้ปัญหาของผม

เรื่องสุดท้าย EQ (ความฉลาดทางอารมณ์ ความสามารถในการควบคุมตัวเองทางด้านอารมณ์)

ในฐานะที่ผมเป็นคนเล่นเกม และชอบเล่นเกม LOL ผมกล้าพูดเลยว่า EQ ของคนเล่นเกมที่ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้นั้นเลวร้ายมาก ไม่จำกัดแค่เด็กนะครับ ผู้ใหญ่ก็เป็น ถ้าเราอยากจะให้คนอื่นมองสังคมคนเล่นเกมให้ดีกว่าที่เป็นอยู่ สิ่งที่เราไม่ควรทำคือการแสดงออกว่าคนอื่นนั้นแย่ขนาดไหน อย่าด่าคนที่เขาคิดไม่ตรงกับเรา แต่เราควรปฏิบัติตัวเราเองให้ดี ให้เป็นแบบอย่างที่ถูกต้อง ผมว่าผู้ใหญ่จะเป็นห่วง EQ ของเด็กก็ไม่แปลก ขนาดผมเล่นเกมแล้วเจอเยาวชนหัวร้อนก้าวร้าวผมยังรู้สึกว่าสังคมเกมมันควรจะมีคุณภาพมากกว่านี้เลย และถ้าคุณบอกว่าเกมมันคือกีฬา สิ่งที่ผมอยากสนับสนุนให้คุณรักษาอย่างยิ่งคือน้ำใจนักกีฬา เพราะเอาจริงๆการเล่นเกมประเภททีมจะสนุกไม่ได้อยู่ที่เราชนะเยอะขนาดไหน แต่อยู่ที่สังคมเกมที่เราเล่นนั้นมันมีคุณภาพและมิตรภาพขนาดไหนมากกว่า

ผมกล้าพูดเลยว่าสมัยผมเล่นเกมในวัยเด็ก EQ ผมก็ไม่ได้ดี แต่พอก้าวเข้าสู่โลกของการทำงาน มันบังคับให้ผมต้องพยายามรักษาอารมณ์ของตัวเองให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ และการจะมีอารมณ์ดีได้ก็ต้องเริ่มจากเรื่องง่ายๆอย่างการกินอาหารดีๆ ออกกำลังกายและนอนหลับเพียงพอ นี่ก็เป็นอีกปัญหาเพราะเด็กติดเกมส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้กินอาหารดีๆ นั่งติดหน้าจอตลอดเวลาจนละเลยการออกกำลังกาย และเรื่องนอนหลับนี่ โอ้โห ไม่ต้องพูดถึง ใช่ การเล่นเกมมันต้องมีความรับผิดชอบด้านอื่นๆด้วย เพราะปัจจุบันถึงแม้ผมจะเล่นเกม แต่ผมก็ยังคงต้องทำงานหาเงินเลี้ยงตัวเอง

นั่นหมายความว่าเด็กติดเกมที่ผมมองว่ามีอนาคต จะต้องประกอบไปด้วยองค์ประกอบ 3 อย่างก็คือ

  1. ต้องอดทนสร้างผลงานออกสู่ท้องตลาดได้แม้กระบวนการมันจะน่าเบื่อยิ่งกว่าการเล่นเกมเป็นสิบเท่า ไม่ยอมแพ้ ปรับปรุงพัฒนาผลงานตัวเอง ดูมืออาชีพว่าเขาทำงานกันอย่างไร ต่อให้คิดงานไม่ออก ก็ต้องพยายามสร้างสรรค์ผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง ห้ามหยุด และถ้าคุณไม่ประสบความสำเร็จ คุณต้องมีแผนสองในการหาเงินให้ตัวเอง
  2.  แยกแยะเวลาให้ออกว่าคุณกำลังใช้เวลาอยู่บนเกมไปกับการเป็นผู้เสพ หรือ ผู้สร้าง ถ้าเป็นอย่างหลัง ทำผลงานออกไปเรื่อยๆจนกว่าจะมีรายได้ย้อนกลับเข้ามา ถ้าอยากเป็น Youtube จงพิสูจน์ตนด้วยการคว้าเงิน 100 เหรียญจากมันมาให้ได้ อยากหาเงินจากอะไร ทำให้ได้ ใครล้มเลิกไปก่อน อย่ามาปรึกษาผมหลังไมค์อีกว่าอยากหาเงินจากเกมทำยังไง เสียเวลาชีวิตผม
  3. ควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้ดี รักษาความฉลาดทางอารมณ์ให้อยู่ในจุดเหมาะสม อย่าก้าวร้าว อย่าหยาบคาย อย่าเอาแต่ด่าคนอื่น อย่าทุ่มเทเวลาไปกับเกมจนละเลยเรื่องการดูแลตัวเองอย่างการกิน การนอน การออกกำลังกาย เพราะคุณต้องใช้ร่างกายนี้หาเงิน ดูแลมันให้ดียิ่งกว่าที่คุณดูแลตัวละครในเกมครับ

และแน่นอน ถ้าคุณทำได้ ผมจะไปสัมภาษณ์เกมเมอร์ที่เขาดำรงชีวิตได้ หาเงินจากเกมจนสร้างเป็นอาชีพได้มาเป็นรางวัลและแนวทางให้คุณ ผมหวังว่าคุณจะไม่ท้อไปก่อนและเลิกทำก่อนคลิปนั้นจะมาถึงนะครับ

Staartyourway เส้นทางนายตัวเอง

Comments

comments

Startyourway

Startyourway เป็นเว็บไซต์ให้ความรู้เรื่องนายตัวเอง เราไม่มีนโยบายขายคอร์สสัมมนา เรามีรายได้จาก Youtube แบรนด์มาสปอนเซอร์ และสินค้าสำหรับขายแฟนคลับเท่านั้น

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *